Hayatın gerçekleri ile hayallerin kesiştiği o ince çizgide, yıllardır aynı cümleyi bir mühür gibi projelerimin altına vuruyorum: "Mutluluk bir bütündür." Peki, nedir bu bütünlük? Sadece bir insanın yüzünün gülmesi mi, yoksa kasanın dolması mı? Hayır. Mimar Lizard’ın felsefesinde mutluluk, tek kişilik bir ziyafet değil, evrensel bir ekosistemdir. İnsandan Başlar, Canlıya Ulaşır Mutluluk, bencilliğin bittiği yerde filizlenir. Eğer kazandığın para, seni tanımayan altı kişinin daha tenceresini kaynatmıyorsa o kazanç eksiktir. Eğer bir sistem kuruyorsan ve o sistemde liyakat sahibi olanlar (görevini layıkıyla yapanlar) otomatik olarak ödüllendirilmiyorsa, o sistem ruhsuzdur. İnsanın mutluluğu, yanındakinin ve hatta hiç tanımadığı o öteki insanın refahıyla birleştiğinde "bütün" olmaya başlar. Ancak bu yetmez. Sokaktaki can dostlarımızın, doğanın ve nefes alan her canlının bu huzurdan payını alması gerekir. Merhametle sulanmayan hiçbir başarı, Mimar’ın imzasını taşıyamaz. Cansız Varlıkların Mutluluğu Belki de en çok burada ayrışıyoruz: Cansız varlıklar da mutlu olabilir mi? Evet, olabilir. Bir ev, sadece dört duvardan ibaret değildir; o bir yuvadır, bir emektir. Eğer bir ev, içindeki misafiri tanıyor, ona güvenli bir liman sunuyor ve hatta kendi masraflarını çıkaracak bir ekonomik değer üretebiliyorsa; o ev "mutludur". Çünkü işlevini yerine getiriyor, değer üretiyor ve sistemin onurlu bir parçası haline geliyor. Mimar Lizard için bir yazılımın "mutluluğu", veri tabanından rastgele ve taze bilgiler çekerek ziyaretçisine her seferinde yeni bir dünya sunmasıdır. Atıl kalan, tozlanan, işe yaramayan her şey mutsuzdur. Biz, cansız varlıklara ruh ve görev yükleyerek onları da bu büyük mutluluk dairesinin içine alıyoruz. ...